ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΔΡΑΣΕΙΣ & ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ο Arne Dahl μιλά στην Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου!

Λίγες μέρες πριν έρθει στην Αθήνα καλεσμένος της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων, ο σουηδός συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας Arne Dahl μιλά με την Άννα Ρούτση για τα κοινωνικοπολιτικά θέματα και το ρόλο του συγγραφέα, για την έρευνα και τις εκπλήξεις της, για τη λογοτεχνική κριτική και βέβαια για τις επισκέψεις του στην Ελλάδα!

 

Ο Arne Dahl –ψευδώνυμο του Γιαν Άρναλντ– γεννήθηκε το 1963 και εργαζόταν ως κριτικός και δημοσιογράφος, αλλά και ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, ενώ με το βιβλίο του Misterioso καθιερώθηκε διεθνώς ως ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους συγγραφείς αστυνομικού στην Ευρώπη. Η πιο σημαντική ίσως συμβολή του είναι η αποκάλυψη μιας άλλης Σουηδίας από την ευρέως γνωστή. Χρησιμοποιεί τη φόρμα του αστυνομικού μυθιστορήματος με σκοπό να ανοίξει διάλογο με τις πληγές της σουηδικής και γενικότερα της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Το βιβλίο της νέας του σειράς με τίτλο «Επτά μείον ένα», που παρέμεινε για πολλές εβδομάδες στην πρώτη θέση της λίστας των μπεστ σέλερ του Spiegel και του χάρισε μεγάλη διεθνή αναγνώριση, μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

 

Στο βιβλίο σου «Επτά μείον ένα», που μόλις κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, αντί για τις ομάδες Intercrime & Opcop έχουμε τον ντετέκτιβ Σάμ Mπέργερ και την Μόλυ Mπλομ. Υπάρχει κάποια αλλαγή πλεύσης;

Αυτό σημαίνει πράγματι μια μεγάλη αλλαγή στο πού επικεντρώνομαι. Ήταν η στιγμή να μπει νέο αίμα στις φλέβες μου, ώστε να μην ‘τεμπελιάζω’ λογοτεχνικά! Έπρεπε να το κάνω, με το να απαλλαγώ από κάθε δίχτυ ασφαλείας μου – το κοινωνικοπολιτικό κέντρο βάρους, τη μεγάλη ομάδα των αστυνομικών, τα παγκόσμια ζητήματα – και να μετακινηθώ περισσότερο προς τη δρόμο του ψυχολογικού θρίλερ. Τώρα εστιάζω περισσότερο στην ένταση της ιστορίας παρά στην πολιτική.

 

Συχνά πάντως τοποθετείσαι σε κοινωνικοπολιτικά θέματα. Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος ενός συγγραφέα σ’ αυτό;

Είναι δύσκολο να αξιολογήσεις τον πολιτικό ρόλο ενός συγγραφέα – στο κάτω κάτω δεν είμαστε πολιτικοί, αλλά καλλιτέχνες και εμψυχωτές. Θεωρώ όμως ότι συνεισφέρουμε με το να αφυπνίζουμε σε τέτοια παγκόσμια ζητήματα και ίσως προσεγγίζουμε και ανθρώπους που δεν παρακολουθούν πολύ στενά την επικαιρότητα. Σε καμία περίπτωση πάντως δεν έχασα το ενδιαφέρον μου για την πολιτική και ξέρω ότι θα βρίσκει τρόπο να τρυπώνει και στις ιστορίες του Μπέργερ και της Μπλομ.

 

Κάνοντας έρευνα για να γράψεις τα βιβλία σου, ανακάλυψες ποτέ στοιχεία που σε εξέπληξαν;

Ναι, υπήρξαν ορισμένες εκπλήξεις μέσα σ’ αυτά τα χρόνια! Για παράδειγμα σχετικά με το ρόλο της Σουηδίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, ή το ρόλο της Ιταλίας στο εμπόριο κοκαΐνης στην Ευρώπη ή τις επιχειρηματικές διασυνδέσεις με τη Σαουδική Αραβία. Γι’ αυτή την έρευνα ζω! Έχω ανάγκη να μαθαίνω κάτι καινούριο, κάθε φορά που γράφω ένα νέο βιβλίο.

 

Πώς είναι να είσαι κριτικός στο επάγγελμα και παράλληλα να εκτίθεσαι στην κριτική των βιβλίων σου; Σκέφτεσαι την κριτική όσο γράφεις; Πώς νιώθεις όταν τη διαβάζεις;

Έκανα λογοτεχνική κριτική για σχεδόν τρεις δεκαετίες και λάτρεψα την ευρυμάθεια που μου προσέφερε. Χωρίς αυτήν δεν θα ήμουν ο συγγραφέας που είμαι τώρα. Αλλά χόρτασα μ’ αυτή την οπτική, οπότε σταμάτησα να γράφω κριτική πριν λίγα χρόνια. Ήθελα να είμαι συγγραφέας και τίποτε άλλο. Η κριτική ακόμα ‘κατοικεί’ μέσα μου και σίγουρα δεν νιώθεις καλά να παίρνεις κακές κριτικές. Σου μένει περισσότερο κι εντονότερα από τις καλές κριτικές. Αλλά σε γενικές γραμμές έχω την ευλογία να παίρνω καλές κριτικές!

 

Γιατί πιστεύεις ότι αναγνώστες απ’ όλο τον κόσμο με τόσο διαφορετικές νοοτροπίες, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων, αγαπούν τόσο την αστυνομική λογοτεχνία των Βορείων Χωρών, ειδικά τα τελευταία χρόνια;

Ο συνδυασμός μιας μακράς, καλής παράδοσης αστυνομικού μυθιστορήματος υψηλού ποιοτικού επιπέδου και το ενδιαφέρον για χώρες όπως η Σουηδία, ως ένα από τα πιο λειτουργικά προνοιακά κράτη στον κόσμο, είναι εκρηκτικός! Υπάρχει πραγματικά πολύ καλή αστυνομική λογοτεχνία για έναν κοινωνικό ‘παράδεισο’ που τελικά αποδεικνύεται μια προβληματική χώρα όπως και οι περισσότερες. Νομίζω ότι είναι μια κάποια ανακούφιση να διαπιστώνεις ότι και οι παράδεισοι έχουν φίδια!

 

Έχεις ξαναέρθει στην Ελλάδα και τώρα έρχεσαι στην Αθήνα καλεσμένος της διοργάνωσης Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων. Πώς νιώθεις γι’ αυτό και ποια η άποψή σου για τη χώρα γενικά;

Αγαπούσα την Ελλάδα απ’ όταν ήμουν 20 χρονών και ξεκίνησα τα ταξίδια, ειδικά στο αρχιπέλαγος. Αργότερα, όταν άρχισα να σπουδάζω κλασική λογοτεχνία, ήρθα κοντά στον αρχαίο ελληνικό κόσμο και ανακάλυψα ότι στην ουσία ΕΦΗΥΡΑΤΕ την αστυνομική λογοτεχνία (βλέπε Αισχύλο, Σοφοκλή). Και πρόσφατα κάποιος επισήμανε ότι η Ελλάδα αναφέρεται σχεδόν σε κάθε μου βιβλίο, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

 

Πόσο αποφασιστικό ρόλο παίζουν οι σύγχρονες πόλεις στη νοοτροπία (και εγκληματικότητα!) των κατοίκων τους; Εσένα σ’ αρέσει να ζεις στην πόλη ή εκτός;

Ζω στη Στοκχόλμη και τη λατρεύω. Αλλά έχω διαπιστώσει ότι έχω επίσης ανάγκη τη γαλήνη και την ησυχία της εξοχής. Οπότε για μένα ο συνδυασμός είναι το τέλειο. Ειδικά από τότε που νέα είδη εγκλημάτων εξαπλώνονται στα προάστια των μεγαλουπόλεων, συμμορίες και πυροβολισμοί, ναρκωτικά και μαφιόζικη νοοτροπία κυριαρχούν σε ολόκληρες γειτονιές.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΏΡΑ
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ